“زبان مادری” با “زبان فارسی” منافاتی ندارد


ایسنا/ کرمانشاه یک معلم زبان و ادبیات فارسی از زبان مادری به عنوان پیشینه اجدادی یاد کرد و افزود: اگر مادران هنگام صحبت با فرزندان از زبان مادری خود استفاده نکنند، زبان مادری از بین می رود.

میرجلال الدین کزازی در گفت وگو با ایسنا به مناسبت روز جهانی زبان مادری (از 2 مارس تا 21 فوریه) درباره علت این نامزدی گفت: این زبان به نام زبان مادری است که مادر به دیگران یاد می دهد. کارکرد بیشتری دارد، زیرا این مادر است که از کودکی با فرزندانش صحبت می کند و برای آنها لالایی می خواند.

وی افزود: این سخنان که به زبان مادری در حافظه کودک گفته می شود، علاوه بر این که در مؤسسه آنها کارگر است و پایدار می ماند، فراموش نمی شود.

کزازی گفت: اگر مادران از زبان مادری خود برای صحبت با فرزندان خود استفاده نکنند، زبان مادری از بین می رود. بنابراین تربیت مادر نقش اساسی در پایداری زبان مادری دارد و هیچ آموزشی نمی تواند برابر آن باشد.

وی تصریح کرد: اگر گویش بومی که زبان مادری است آرام آرام در حال از بین رفتن است به این دلیل است که مادران در کودکی با فرزندان خود به زبان دیگری صحبت می کنند.

“زبان مادری” با “زبان فارسی” منافاتی ندارد

این استاد زبان و ادبیات فارسی خاطرنشان کرد: نکته دیگری که همواره باید بر آن تاکید کرد این است که زبان مادری هیچ گاه با زبان جامع میهنی در تضاد نیست و جایی برای تقابل در آن نیست.

وی افزود: ساختار مردم شناسی ایران از قدیم الایام تا به امروز به گونه ای بوده است که اقوام و دودمان مختلفی در ایران زندگی کرده و می کنند. بسیاری از این اقوام و طوایف دارای زبان و گویش مادری بوده و هستند که همان زبان و لهجه ای است که ما آن را زبان مادری خود نمی نامیم، اما در هر روز یک زبان جهانی وجود داشته است که ایرانیان از هر طوایف و دودمانی با تمام لهجه ها و زبان های مورد استفاده و این زبان در گفتگو با یکدیگر صحبت می شود. ادبیات این زبان فراگیر ادبیات و تبار تاریک خاصی نیست و نیست، این ادبیات و این نظام گفتاری متعلق به همه ایرانیان است.

وی بیان کرد: در ایران امروزی و ایران پس از اسلام، این زبان، زبان فراگیر «فارسی دری» بوده است، اما این زبان، زبان مردم پارس است; یکی از استان های ایران نیست، زبان همه ایرانیان است، حتی اصل آن زبان آن قسمت از ایران نبوده، زبان خراسان باستان بوده است.

کزازی گفت: همه ایرانیان علاقه مند به پیدایش این زبان و ادبیات گرانبها هستند، زبان فارسی دقیقاً همان زبان ایران و نام دیگر ایران است که هنوز در برخی «پارس» به جای ایران استفاده می شود. کشورها.

زبان مادری «نیا» و زبان فارسی «نواده» است.

استاد زبان و ادبیات فارسی درباره اهمیت حفظ زبان مادری گفت: زبان مادری جزء ارزشمند و گرامی فرهنگ و خاستگاه اجدادی ایرانیان است. فارسی که زبان همه جانبه ایرانیان است، پیوندهای تنگاتنگی با زبان ها و گویش های بومی دارد.

کزازی گفت: گویش های بومی و بومی «نیا» و فارسی «نواده» می ماند. زبان فارسی با موسیقی تندتر تغییر کرد، این زبان‌ها و گویش‌های دیگر به دلیل اینکه در جغرافیای بومی بودند با موسیقی آهسته‌تر تغییر می‌کردند، بنابراین من آنها را «نیا» و زبان فارسی را «نتا» می‌نامم.

وی افزود: اگر بخواهیم زبان میهنی را درست بشناسیم باید از زبان ها و گویش های بومی استفاده کنیم. نوه را نمی توان خوب شناخت مگر اینکه اجداد را بشناسیم.

کزازی گفت: دعوای اجداد و نوادگان مبارزه با خود، بیهوده، کودکانه و مایه تباهی و تباهی است.

این استاد زبان و ادبیات فارسی تاکید کرد: اگر کلمه ای از یکی از زبان ها و گویش های آن زبان ها بمیرد، هر ایرانی بیدار، آگاه و ایران دوست، پشیمان می شود، زیرا بخشی از آن را می داند. فرهنگ ایرانی و در آن می کاود. کلمه ای که مرده ناپدید می شود.

وی افزود: سخنان واقعاً گرانبها و مرگ او دلخراش است. هر کلمه ریسمانی است که ما را به دوران کهن تاریخ و فرهنگ ایران پیوند می دهد. وقتی یک کلمه می میرد، بخشی از فرهنگ، تاریخ و آنچه ایران است را می برد، پس جنگیدن با کلمات احمقانه ترین کاری است که می توانید انجام دهید.

انتهای پیام


soreces

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

قدردانی بلینکن از قطر برای “نقش سازنده” آن در دیپلماسی با ایران

وزارت امور خارجه از نقش همتای قطری خود در دیپلماسی دوحه آمریکا با ایران قدردانی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.