سیاست های مرگبار برای عابران پیاده!


یک کارشناس شهرسازی و ایمنی معتقد است برای کاهش تعداد عابران پیاده در تصادفات باید سیاست طراحی فضاهای شهری را از خودرو محوری به انسان محوری تغییر داد.

به گزارش ایسنا، چند روز جلوتر بود سردار حسین رحیمی فرمانده انتظامی تهران بزرگ آمار فوت عابرین پیاده در تصادفات رانندگی در پایتخت را اعلام کرد. آمارها نشان می دهد که حدود 35 درصد از کل قربانیان این تصادفات در تهران را عابران پیاده تشکیل می دهند. اگرچه این آمار در سایر استان های کشور متفاوت است، اما وجه اشتراک همه آن ها تعداد قابل توجه عابران پیاده جان خود را در تصادفات رانندگی از دست داده اند. یک شهرساز و عضو پژوهشکده مرکزی راه، مسکن و شهرسازی در خصوص ایمنی فضاهای شهری و مواردی که منجر به افزایش مرگ و میر و مصدومیت عابران پیاده شده است، صحبت کرد. وی طراحی معابر را باید با در نظر گرفتن عابر پیاده طراحی کرد، البته از ابتدا به این مولفه توجهی نمی شد و خودرو جزو اولویت ها بود.

علی طیبی در گفت وگو با ایسناوی در خصوص ایمنی گروه های مختلف عابران پیاده در فضاهای شهری گفت: به طور کلی اگر بخواهیم عابران پیاده را بدون توجه به محدودیت های سنی، جنسیتی و افراد با توانایی های فیزیکی متفاوت در نظر بگیریم، فضاهای شهری ما از ابتدا برای عابران پیاده است. ” طراحی نشده اند. این بدان معناست که از آنجایی که خیابان کشی های مدرن در شهرها اتفاق افتاده است، موضوع اصلی بحث تردد و تردد خودروها بوده و بنابراین موضوع عابران پیاده در اولویت نبوده و در جزئیات شهری ما مورد توجه قرار نگرفته است.

وی ادامه داد: در شرایطی که به طور کلی در خیابان کشی های ما به عابران پیاده توجهی نمی شد، می بینیم که وضعیت برای گروه های خاص تری بدتر است، گروه هایی که بسته به سن یا محدودیت حرکتی با مشکلات بیشتری مواجه هستند و اینجاست که نتیجه فاجعه بار است

شهرساز و عضو کانون وکلای حقما باهمستان نیز درباره وضعیت ایمنی عابران پیاده در معابر اظهار داشت: از این نظر فضا چندان مناسب نیست. علاوه بر جنبه های کالبدی بیشتر امنیت، برخی از فضاهای شهری برای حضور همه اقشار به ویژه زنان مناسب نیست و این می تواند دسترسی به برخی از فضاهای عمومی را برای گروه های مختلف جامعه از جمله زنان محدود کند.

این استاد دانشگاه درباره ایمنی عابران پیاده در معابر شهری نیز به ایسنا گفت: از دو بعد می توان به موضوع ایمنی عابران پیاده نگاه کرد. اول اینکه چقدر مردم و فرهنگ ترافیک در جامعه باعث کاهش ایمنی شده است و رفتار آنها چه تاثیری در آن منطقه داشته است. بعد دوم ساختاری است یعنی چقدر در طراحی و اجرای پروژه ها امنیت داریم. هر دو بعد موضوع و مشکل ماست. حتی در برخی شرایط، بعد دوم ترجیح داده می شود و مولفه امنیتی در ساختار طراحی و اجرای فضای شهری ما و در تدوین سیاست ها ممکن است مورد توجه قرار نگیرد یا حداقل مورد توجه کافی قرار نگیرد.

حصار و جدایی نشانه بی تفاوتی نسبت به عابر پیاده است

طیبی یکی از مظاهر عدم توجه به عابران پیاده در سیاست گذاری و طراحی فضاهای شهری را تفکیک فضاهای شهری به نفع خودروها و مسافران عنوان کرد و افزود: وقتی عابران پیاده اولویت نداشته باشند ظاهر ظاهری آنها نرده است. زیرگذرها.” در واقع، عابران پیاده برای رانندگی راحت تلاش بیشتری می کنند. در این شرایط شاهد تصادفاتی با عابران پیاده بوده ایم، زیرا ممکن است عابر پیاده نتواند از روی پل، زیرگذر و … عبور کند. به هر دلیلی و در این بین چهار تصادف رخ خواهد داد.

وی افزود: وقتی در جایی پل عابر پیاده یا زیرگذر وجود دارد و حصار کشیده می شود به این معناست که در جامعه حرکت اسب ها بر جابجایی عابران پیاده اولویت دارد و آن تحمیلی است که در مناطق شهری اعمال می شود. کسانی که از این فضاها استفاده نمی کنند در واقع به تحمیلی اعتراض می کنند که این اعتراض گاهی اوقات به عنوان “بی تربیت” ترجمه می شود زیرا ما ناخودآگاه فرهنگ را به نفع سواری می بینیم. این موارد گاهی جنبه اقتصادی هم دارد و بیمه ها این کار را انجام می دهند. به عنوان مثال، اگر عابر پیاده در جایی که پل عابر پیاده است برخورد کند، راننده هیچ مسئولیتی ندارد. اشاره شده است که گاهی اوقات بیمه گذاران ترجیح می دهند در نقاط حادثه خیز گذرگاه عابر پیاده نصب کنند تا در صورت تصادف عابر پیاده، مجبور به پرداخت خسارت و تلاش برای جبران خسارت نشوند.

طیبی همچنین درباره اجرای طرح های ساماندهی عابر پیاده توسط پلیس گفت: شخصا اجرای طرح های پلیس را در این زمینه موفق نمی دانم. البته من به طور خاص برخورد پلیس با عابران را ندیدم، چه به عنوان یک شهروند و چه به عنوان کارشناس در این زمینه که من هم به صورت حرفه ای در آن کار کرده ام. پلیس قسمت رویارویی خود را ترک کرد تا سواره نظام حرکت کند. به طور کلی تردد غیرقانونی عابر پیاده برای پلیس یک موضوع انتظامی است و بارها در ایران درباره آن صحبت شده است اما ابزار و ساختاری برای اجرای قانون وجود ندارد.

این کارشناس شهری و امنیتی ادامه داد: پلیس زمانی می تواند قانون را اجرا کند که از اساس منطقی باشد. ما نمی توانیم از روی پل عابر پیاده عبور کنیم و مردم را مجبور به استفاده از پل کنیم که برای زنان، کودکان، سالمندان و معلولان مناسب نیست. مثلاً در مورد کمربند ایمنی، چون منطق بر آن بود، فرهنگ ترافیک شد و اعمال قانون صورت گرفت، اما قانونی که اساساً منطقی و قابل فهم نباشد، با زور نمی توان اجرا کرد. چطور می توانی زن را مجبور کنی با کالسکه بچه در حال حرکت است یا پیرمردی که در بالا رفتن از پله ها مشکل دارد و امثال اینها آنها را مجبور می کند از پل عابر پیاده رد شوند و اگر نروند به آنها برچسب بی سواد می زنیم. آیا بهتر نیست این کار را با کاهش سرعت خودرو انجام دهیم یا خودرو را زیر یک زیرگذر برانیم؟

تجربه موفق حذف پل عابر پیاده و ارتقای ایمنی عابر پیاده در میدان انقلاب تهران

وی در خصوص حذف پل عابر پیاده از فضاهای شهری گفت: تجربه نشان داده در جاهایی که پل عابر پیاده بوده و بعداً حذف شده، ایمنی عابر پیاده افزایش یافته است. نمونه بارزی که حداقل شهروندان تهرانی در خاطره شهری خود دارند، ضلع جنوبی میدان انقلاب است که با حذف پل عابر پیاده که هم از نظر ایمنی و هم از نظر حفاظتی مشکل ساز بود، مناسب سازی فضا توسط عابر پیاده، محدود کردن رفت و آمد خلبانان و کاهش سرعت آنها در ورود به میدان شتاب. در گذشته رانندگان کمتر به پل عابر پیاده توجه می کردند و عابران به دلایل متعددی از جمله موارد ذکر شده در بالا تمایل چندانی به عبور از روی پل نداشتند که باعث افزایش تصادفات و در خطر افتادن عابران پیاده می شد.

طیبی بر اولویت حرکت عابر پیاده در فضای شهری تاکید کرد و گفت: از آنجایی که حرکت عابر پیاده حرکتی سالم، پویا و ایمن است، باید در اولویت همه شهرسازان قرار گیرد. به خصوص در شرایط فعلی که تمایل اصلی مردم استفاده از خودروی شخصی است. سیاست ما نباید به گونه ای باشد که عابران پیاده و در واقع انسان به عنوان رکن مهم شهر از صحنه حذف شوند.

وی گفت: ترافیک بخشی از زندگی شهری در کلان شهرها است. یعنی با تعریض گذرگاه ها، ساخت گذرگاه های جدید و ایجاد مسیرهای یک طرفه، مشکل ترافیک در هیچ کجای دنیا حل نشده، بلکه افزایش یافته است. منطقی است که هر چه بیشتر سواری را آسان‌تر کنیم و سعی کنیم آن را سریع‌تر کنیم، افراد بیشتری به استفاده از ماشین تشویق می‌شوند.

کارشناس مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی نیز گفت: باید در این باور که شهر مشکل تردد سوارکاری است و در بسیاری از افراد جامعه و سیاستگذاران و برنامه ریزان وجود دارد، تغییری ایجاد شود. این تغییر می تواند به حل مشکل و بهبود ایمنی عابران پیاده در شهر کمک کند. این بینش که بیش از نیم قرن است در شهرهای ما حاکم است باید تغییر کند و روش های جایگزین و انسان محور در اولویت قرار گیرد.

انتهای پیام


soreces

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

دستگیری جاعلان اسناد در کازرون

ایسنا/پرس فرمانده انتظامی شهرستان کازرون استان فارس از دستگیری ۹ جاعل اسناد در این شهرستان …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.